കവിത പോലെ പൂ കുറിഞ്ഞി പോലെ
സ്വപ്നം പോലെ സ്വർഗ്ഗ ഗീതം പോലെ
മഞ്ഞണിഞ്ഞെത്തിയ പൂക്കൾ  പോലെ മധു -
വൃന്ദാവനത്തിലെ പൂക്കൾ  പോലെ
ശീതാംശു ചൂടുന്ന ചന്ദ്ര ബിംബത്തിന്റെ
ചാരുത മണ്ണിൽ  പടർന്ന  പോലേ
ആ മൃദു മന്ദാര മാല്യങ്ങളിലെക്കായ്‌
സൌഗന്ധികങ്ങൾ പകർന്ന  പോലെ
ചന്ദന താരകൾ പോലെ ചമത്കാര
ഭംഗി തുളുമ്പും കിനാവുപോലെ
സാന്ദ്ര ശരത് കാല മേഘ ജാലങ്ങളെ
ചുംമ്പിചുണർത്തുന്ന പാട്ട് പോലെ
ഗംഗ പോലെ പ്രേമയാമങ്ങളിൽ വന്നു
ഗാനം ചുരത്തും യമുനാ പോലെ
മെല്ലെ പടിഞ്ഞാറ്‌  ചായുന്ന സന്ധ്യ യീ
മണ്‍ ചിരാതിൽ തിരി വച്ച പോലെ
ഈ നിലാ പാലാഴിയിൽ കുളിച്ചീറനായ്
നീ വന്നു കുന്തൽ കുടഞ്ഞ പോലെ
ചാരടി മെലിരുന്നേതോ കിനാവിലായ്
ശാലീനയായ്  നീ ചിരിച്ചപോലെ

എന്റെ ഗുരുനാഥൻ

"എന്നെ ഞാനാക്കിയ എന്റെ എല്ലാ ഗുരുനാഥന്മാർക്കും  "

എന്റെ കൈ പിടിച്ചെന്നെ നേർവഴി
ക്കാക്കുമെൻ ഗുരു നാഥന്റെ
നിത്യ നിർമല ചിന്തയാൽ മനം
കുമ്പിടുന്നാ  പദങ്ങളിൽ

ക്രുദ്ധനാകും നാം കെട്ടറ്റു  പോയ
പട്ടം പോലെ പറക്കുകിൽ
വൃദ്ധിയുണ്ടായിടുമ്പോൾ നേരുന്നു
ഹർഷ വാത്സല്യാശംസകൾ

വാദങ്ങൾ കൊണ്ട്  വേദി നേടുന്നു
വേദ സാഗരം നീന്തുന്നു
വേദസ്സു  പോലൊരു നവ
ചിന്താ ലോകത്തെ വാർക്കുന്നു

ഞങ്ങളാം പുതു മൊട്ടുകൾ തവ
പൂവനത്തിൽ തളിർക്കുമ്പോൾ
സ്നേഹത്തിൻ നറു തേൻ കണം കൊണ്ട്
വാസന്തം തീർക്കു മാമലർ

ഞങ്ങളിൽ നന്മ സാഹോദര്യത്തിൻ
ഞാറുകൾ നാട്ടു പാലിക്കും
എന്റെ ഇല്ലത്തെ ശ്രീലകത്തെ
കെടാ വിളക്കാണാ ഗുരു നാഥൻ

ഞങ്ങൾ തൻ നന്മ മാത്ര മാശിച്ചു നീ
ഗുരുത്വ ദീപം തെളിക്കുമ്പോൾ
ഇല്ല മറ്റൊന്നുമില്ലെന്റെ ജന്മ മല്ലാതെ
കാൽക്കൽ വക്കുവാൻ

സൌഹൃദം

കലണ്ടരെത്രയൊ മറഞ്ഞു  പോകുമെങ്കിലും ചിരം

മറഞ്ഞു പോയിടാത്തതൊന്നു ഈ മുഹൂർത്ത മല്ലയോ

നമുക്കു  നമ്മളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു നാം നടത്തിയ

മനോഭിരാമ സർഗ സഞ്ചയം

തുടർ കിനാവിലെന്ന പോലെ നമ്മിൽ എന്നു മെത്തിടും

മറക്കുവാനവതില്ല നമ്മൾ  അത്ര ചേർന്നു പോയ് !

ഈ കലാലയം നമുക്ക് ജീവനായി തീർന്നതും

നാം അതിന്റെ ജീവനായി തീർന്ന  നല്ല നാളുകൾ

ഓർമയിലൊരു കണിക ബാക്കി നില്ക്കും നാൾ വരെ

മറക്കുകില്ല മായുകില്ല മണ്ണിൽ  ഞാൻ ചേരും വരെ !

എന്റെ സ്വപ്നവും കവിത വിത്തെറിഞ്ഞ പാടവും

എന്നിൽ നിന്നകറ്റി കൊണ്ട് പോയിടുന്ന കാലമേ

ഓർമയായ് മനസ്സിലിന്നു കൊണ്ട് പോയിടട്ടെ ഞാൻ

ഒന്ന് മാത്രം ഒന്ന് മാത്രം ഞങ്ങൾ തീർത്ത സൌഹൃദം !

- മനോഹരമായ ഈ കാലഘട്ടം സമ്മാനിച്ച പ്രിയപെട്ടവർക്കു  സസ്നേഹം മനു

ലാബ്‌ കോട്ട്

(എഞ്ചിനീയരിങ്ങ്  കോളേജ് ജീവിതത്തിലെ പ്രധാന ഘടക മായിരുന്ന ലാബ്‌ കോട്ടിനെ കുറിച്ച് ഒന്ന് ഓർക്കുന്നു )

ഇവിടെ പ്രപഞ്ച പരീക്ഷണ ശാലയിൽ
ഞങ്ങളണിഞ്ഞു ലാബ്‌ കോട്ട്
പുതിയൊരു ജീവിത വഴിയിലണഞ്ഞു
ഇണ പിരിയാതീ ലാബ്‌ കോട്ട്

പുത്തനുടുപ്പുകൾ പലതുണ്ടെങ്കിലും
ചെത്തി  നടക്കാമേന്നാലും
ലാബുകൾ ചെയ്യാൻ വേണം മുകളിലായ്
ഒത്തു കിടക്കും ലാബ്‌ കോട്ട്

വര കുറി മാറി യുണിഫോമുകൾ
വര വരിവറിയാതെ പോകുബോൾ
നില്ക്കുന്നു ഈ ലാബ്‌ കോട്ട്  എന്നും
നീലിമ തെല്ലും ചോരാതെ

കരിപുക നിറയും ലാബിലണിഞ്ഞു
കവചമായ്‌  ഞങ്ങൾ ലാബ്‌ കോട്ട്
എരി  പൊരി വെയിലിൽ ഭൂമിയളക്കാൻ
പരിചിതമായി ലാബ്‌ കോട്ട്

നിന്നെ മറന്നാൽ ഞങ്ങൾ ക്കെന്നും
മേളം ചെന്പട പഞ്ചാരി
നിന്നെ തേടി ത്തേടി   നടക്കും
ബ്രാഞ്ചുകൾ തോറും സഞ്ചാരി

നിന്നെ തേടി കലാലയ വീഥിയി -
ലലയവെ നെഞ്ചിൽ  കവിയില്ല
കണ്ണിൽ  സുന്ദരി മാരില്ല
കനിവേറും സഹകരണം മാത്രം

ഒടുവിൽ  തളർന്നാ നെല്ലി മരതണ
ലേറ്റ് കിതച്ചു കിടക്കുന്പോൾ
ഒരു തണലായി വരുന്നു പരിചിത
മല്ലാത്താളും ലാബ്‌ കൊട്ടും

പേരറിയില്ല ബ്രാഞ്ച്   അറിയില്ല
ആണോ പെണ്ണെന്നറിയില്ല
പുതിയൊരു സൌഹൃദ പുളകം വിരിവൂ
പുഞ്ചിരി അതിനൊരു സമ്മാനം

നാന  ലാബുകൾ കേറി ഇറങ്ങി
വിയർപ്പതിലേറ്റു കുതിർന്നാലും
നാറുന്നില്ലവ ഞങ്ങളിലായിരം
ഓർമകൾ പെയ്യും ലാബ്‌ കോട്ട്

മാറ്റമതേറ്റു പിടിച്ചീ തലമുറ
തലമുറ മാറുന്നെന്നാലും
ഇവിടെ സമത്വ കാഹള മായി
മാറാതെന്നും ലാബ്‌ കോട്ട്

കാലമതേറെ പോയാലും പല -
ചോലകൾ വഴികൾ  മറന്നാലും
കീറുന്നില്ലവ കറ പുരളാത്തോരു
സൌഹൃദ വർണ്ണ  പതാകകളായ്

ഞങ്ങടെ വീര കലാലയ ജീവിത
സ്മൃതി പടലങ്ങൾ തിരയുന്പോൾ
പോരുക പോരുക ഞങ്ങളിലോർമ്മതൻ
തേര് തെളിക്കാൻ ലാബ്‌ കോട്ടെ !!!

നിള

             അന്ന്  ആ വേനലിൽ....

നഷ്ട സ്വപ്നങ്ങളും നെടു വീർപ്പുകളുമായി,

കരഞ്ഞു വറ്റാറായ നീർ ചാലിലൂടെ

ശാന്തി തീരത്തെത്തിയ ആത്മാക്കളൊടൊപ്പം

            ദേഹി വിട്ടു ഒരു യാത്രക്ക് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു

                                                  

         ഇന്ന്  തിരിച്ചു വരവിൽ ,
 ചിരിച്ചു കളിച്ചും,  കുളിർത്തും കുളിർപ്പിച്ചും

         നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞ് , ഹുങ്കാരത്തോടെ

         നീട്ടികിട്ടിയ ജീവിതം ആഘോഷിക്കുന്നു 

      പുഴ ഒഴുകട്ടെ ആ കറുത്ത ദിനങ്ങളെ മറന്നു കൊണ്ട് !!

 ചിത്രങ്ങൾക്ക്  കടപ്പാട് :
1.  thehindu.com
2.  thoughtsofmooze.wordpress.com

നന്മയുടെ അവകാശികള്‍

ഉയര്‍ന്നോരുത്സാഹത്താല്‍ ഞങ്ങളുത്സവം തീര്‍ക്കും
ക്ലാസ്സിലെക്കയന്നൊരു തിങ്കളാഴ്ചയോ മറ്റോ
പ്രാകൃതമല്ലെന്നാലും ദുഖ ഭാരത്താലാവാം
വാടിയ മുഖവുമായ്  നില്‍ക്കുന്നമ്മയും കുഞ്ഞും
നര്‍മദയെന്നോ ബംഗ്ലൂരെന്നോ മറ്റെന്തോ ചൊല്ലി
നന്മതന്‍ കവാടങ്ങള്‍ തുറക്കാന്‍ നിന്ന് കെഞ്ചി
ഭാഷകള്‍ നോക്കുകുത്തികളായീടുന്നു 
നന്മയും ഹൃദയവും ആശയം കൈമാറബോള്‍

താലിമേല്‍ പിടിച്ചവള്‍ കേഴുന്നു പതിയുടെ
രോഗ മോചനത്തിനായ്‌  ഒരു കൈനീട്ടം മാത്രം
ഓമനയായ തന്റെ പിഞ്ചു പൈതലേ കൊണ്ടും
ഔദാര്യം ചോദിക്കുന്ന നിസ്സഹായത കണ്ടു
അന്ന് ഞാന്‍ നാടകം പോല്‍ അമ്മ തന്‍ മുന്നില്‍
ഭിക്ഷാംദേഹിയായ്  നിന്നോരുപനയന കര്‍മ്മമോര്‍ത്തു
അന്നതു കര്‍മ്മമായി ; ഇന്നേതു  കര്‍മഫലം
ശപിക്കുമാവള്‍  തന്നെ തന്നെയും വിധിയേയും
നെഞ്ചകം കലങ്ങുമാ  കണ്ണീരിന്‍ വൃത്താന്തത്തില്‍
ഞാനൊന്നും ഓര്‍ത്തതില്ല  നീതിയും നിയമവും
ചതികള്‍ കണ്ടതില്ല നിസ്സഹായതയുടെ
അപല ജന്മത്തിന്റെ വ്യഥകള്‍ മാത്രമോര്‍ത്തു
ധര്‍മത്തിനായി  നീട്ടും കൈകളില്‍ കണ്ടതില്ല-
ധര്‍മതുരുബിന്റെ മാരകായുധങ്ങളും
ധര്‍മം നല്‍കുക നിങ്ങളധര്‍മ്മിയായിട്ടെന്നെ
പ്പോലെയാവരുതെന്ന സന്മാര്‍ഗ പാഠമോര്‍ത്തു
ഹൃദയം കൊണ്ടവള്‍ക്കായി പ്രാര്‍ഥിച്ചു സുഹൃത്തിനോ-
ടോപ്പമെന്‍ ചെറുതുക ധര്‍മമായ്  നല്‍കി ഞാനും

ഏറേ നേര മായില്ലതിന്നു ശേഷം കണ്ടു
കുറ്റവിസ്താരത്തിന്‍ കൂട്ടിലാ ചെറു കിളി
ചെയ്തതു തെറ്റെ ന്നാര്‍ത്തു കരയുന്നവള്‍
മുന്നില്‍ പേടിച്ചു വിറക്കുന്നു കൂടെയുള്ളാ  പൈതലും
കദനം നിറയുമാ കഥകള്‍ മാറി മാറി
പറഞ്ഞു കരയുന്നു കണ്ണീരും കാശാക്കുന്നു 

" ഇന്നലെ ഇവളെ ഞാന്‍ കണ്ടതു ബസ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡിലെ
തിരക്കില്‍ മറ്റേതോ കഥയും കിനാവുമായ്  "
ചുറ്റുമുള്ളാള്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ കയര്‍ത്തു പറയുന്നു
"കാപട്യം ഇവളുടെ കണ്ണീരും കഥകളും "

തരിച്ചു നിന്നോരെന്നില്‍ തിളച്ച വേനലിലെ
പുഴപോല്‍ അനുകബ വറ്റി എങ്ങോട്ടോ പോയീ
ധര്‍മസങ്കടമെന്നില്‍ വരുത്തിയവളുടെ
കണ്ണുനീര്‍ സത്യമെന്നോ കള്ളമെന്നറിയാതെ
ഉദ്വേഗജനകമാം സ്വല്പനേരത്തിന്‍ ശേഷം
കണ്ണുനീര്‍ വിജയിച്ചു സത്യമല്ലെങ്കില്‍ കൂടി
മോഹങ്ങള്‍ പേറി കിളി മറഞ്ഞു പോയി എന്നില്‍
ബാക്കി നില്‍ക്കുന്നതിപ്പോള്‍ ഒരു സംശയം മാത്രം 

നാളെയെന്‍ മുന്നില്‍ വിധി വാചകം ചൊല്ലി നന്മ-
തിന്മകള്‍ മുഖംമൂടിയണിഞ്ഞു  വന്നു നില്‍ക്കേ
എങ്ങനെ തിരിച്ചറിടും  ചെകുത്താനോ
ആശതന്‍ ചിറകറ്റ വെള്ളരി പിറാക്കളൊ
ഉത്തരം പറയ്ക നീ സത്യമേ കാലത്തിന്റെ
സ്നിഗ്ദ്ധമാം മൂകതയില്‍ ഓടിപോയ്‌ ഒളിക്കാതെ

ഹരിശ്രീ

                                                             

ഹരിശ്രീ

അനന്തമാം കാവ്യ സാഗരത്തിന്‍
മണല്‍ പരപ്പില്‍ ഹരിശ്രീ കുരിചിടുബോള്‍
നാദാമൃതം പകരുമംബിക നിത്യമെന്റെ
ഹൃത്താമാരപൂവില്‍ വിളങ്ങിടെണം
ഏകേണമേ നിന്റെ കൃപാ കടാക്ഷം
തെളിഞ്ഞ ബുദ്ധിക്കുമോഴുകുന്ന വാക്കിനും
ഉള്ക്കാന്ബിലെ അക്ഷര പൂക്കള്‍ നിത്യം
നിന്‍ പ്രേമ വര്‍ഷത്തില്‍ തളിര്‍ത്തിടെണം
സാരം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന നിന്റെ
സംഗീതവര്‍ഷമിവനില്‍ ചോരിഞ്ഞിടെണം
ഞാനെന്ന ഭാവമകറ്റി നിത്യം
ജ്ഞാനംബികേ നിന്നെ നമിച്ചിടെണം
                  

 
                                                               


                                                                    

                                                                   

ചിരിപ്പിക്കുന്നവര്‍

                                 ചിരിപ്പിക്കുന്നവര്‍

ചാര്‍ജില്ലെങ്കിലും  ടോര്‍ചെടുത്തത്
രാത്രിയെ പറ്റിക്കാനായിരുന്നു
കരണ്ടില്ലെങ്കിലും സ്വിച്ച് ഓണ്‍ ചെയ്തത്
വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലായിരുന്നു
പ്രതീക്ഷകള്‍ എല്ലാം കൊഴിഞ്ഞിട്ടും
ധൈര്യമില്ലാഞ്ഞിട്ടും ,
ഉള്ളില്‍ കരഞ്ഞിട്ടും, മുഖം ചിരിപ്പിച്ചത്
അവരെ ചിരിപ്പിക്കാനായിരുന്നു...

വിഷു ആശംസകള്‍

Farewell

മിസ്സെദ്‌ Call

Nilavil Neelaraavil

Raveedrasangeetham